update lng naman sa aba kong buhay….

na umabot ka nga sa Bday ko….at sobrang saya ng lola mo…sa araw araw na ginawa ng Diyos na mgkasama tau hnggng sa a dose…

pero ngaun, ala ka na nmn…

hays….ewan ko ba…paulit ulit ko nmng sinasabi sa sarili kong di ako dpat masanay sa mga bagay na pwede nmng wala sa buhay ko…

na matutong makuntento at wg mghangad ng sobra para di madisappoint…

na di ako masyadong espesyal para mabigyan ng lahat ng gustoko…

pero umaasa pa rin ako….hnggang sa mwalan ng pag asa…hays…

siguro nga mahal na mahal na kita..pero kelangan kong gumising dhil napakarami kong dapat gawin, bukod sa mangarap kung kelan ka babalik, at di na aalis sa tabi ko….

ayokong masaktan masyado….napakaikli ng buhay para umiyak lng ako ng umiyak sa sakit….

kelangan kong magpasensya….magtiis….maging matapang…magsikap…

isa kang pangarap….pero hindi lng ikaw ang pangarap ko….at kelangan ko rin silang abutin….

echus…

sa sobrang saya ng Enero ko e di ako ngkachance mg poste….well, the first three weeks…ung last e para n nmn akong nakalutang at basag basag…

at Pebrero na….sabi mo balik ka kagad…bahala ka…masaya kung gayon, kung indi e same same…naks…

lipat nlng kasi kaya ako sa istanbul? pinapahirapan ko sarili ko e hehehe…bahala na…kelangang maayos muna language skills ko wehehehe…

and so, lapit na bday ko…sana umabot ka bebe…kaw ang pinakamagandang bday gift…naks…

masama tlg epekto mgsulat sa blog pag lasing…pero it feels so liberating…bahala kna mgtranslatekung gsto mo maintndhan…or ipapaliwanag ko nlng pgbalik mo…

kendine cok iyi bak canim…seni ozledim…optum…= )

Bsta lam ko asa Alemanya ka..yan sabi mo e…and sabi mo rin e antay ko Marso para sa pgbabalik mo…oo nmn ako…gnyan ka kalakas sakin e…

Ok kaba jn? I do hope ok ka nga jn….pinipigilan ko sarili kong matempt mgtaniong sa mga kaibigan natin dhil ayokong isipin nilang worry ako…hehehe…pride pa rin e…tska marunong akong tumupad sa usapan…

Anyhow…nonetheless…i pray na ok ka….at lagi ka Niyang ginagabayan….malakas ka, matalino…kaya nga mahal na mahal kita e…asus.

At siempre..sa twing pggsing ko’t maputol ang mga panaginip…nakakaramdam ako ng lungkot…at oo na, namimiss nga kita….manhid lng ako minsan…pero do ako bato…

Naku andami ko n nmng sinabi…prepare nako for work…

Seni ozledim canim…Seni seviyorum…Optum…Optum…Optum…= )

Washing Instructions.. = )

Habang asa Zain Centre ako sa Exhibition Road knina, narinig ko na ang bonggang bonggang Fireworks…which marks the end of Ramadhan….Eid Mubarak evryone!!!! = )

Eid Al Fitr, which lasts three days after the month long Ramadhan…is katumbas ng Pasko para sa mga Kristyano…meron ding Eid Al Adha sa December naman….depende sa phases ng Buwan….at sa stay ko dito sa Bahrain…have learned to respect and celebrate with them these important traditions / celebrations of faith…

Noon, nung kadarating ko lng d2, end ng Mayo, napakainit…e nasanay ako sa Baguio, malamig, sarap maglakad-lakad kahit san ka pumunta…e dito, halos ayoko malayo sa AC…antayin nmin dumilim para kayanin ng powers mglakad at pumunta sa Cold Store (aka Convenience/Sari-Sari/Grocery, ewan ko ba kung bakit Cold Store tawag, di nmn kalamigan sa loob…nung asa Dubai ako e di nmn Cold Store tawag sa kanila…) Pangarap kong matuklasan balang-araw Ate Charo…

Pgkatapos ng ilang buwan, inannounce na sa Opis, start ng Ramadhan bukas….(sa Pinas kasi dedma lng samin dahil wala nmn atang Muslim sa kumpanya noon…o wa-paki lng tlg ako noon…hehehe..)

Di ko gets ang Ramadhan noon, kala ko lng e dami restrictions like the following;

1) Bawal kumain/uminom in public until adhan (pag break ng fast sa sunset)

2) Bawal mgdamit ng revealing (sando, sleeveless, shorts,etc)

3) Bawal PDA (lalo na kalye, por pabor! habulin sana kau ng CID – pulis pangkalawakan, este pulis sa Bahrain)

Naalala ko minsan, Friday ng umaga, skedyul magsimba…e mjo malayo Christian Church…parang penitensya ang init mglakad mula sa flat sa Manama Tower hanggang sa Sacred Heart…at maski bukas mga Cold Store e d ka pwedeng uminom…pwede ka lng pumasok to cool down, tpos lakad ulit…mahal mgtaxi! (kuripot.)

At pag uwi mo galing work, excited kang kumain dahil gutom ka,bawal kumain sa mesa, di gaya ng dati..maski kape… kaso sarado pa ang mga resto…kaya dka pa makakaorder, need mo wait, inom ka muna tubig sa loob ng flat mo heheheeh….

And Eid comes after…

I LOVE EID. Dahil nkaduty kami nun sa Store, maski OFis Staff ay assist sa Store Operations dahil todo-to-da-max tlg volume pag Eid! Satin sa Pinas pg Pasko ay todo luto sa Bahay at take out ng Cake o Palutong Ulam, pero d2 hindeeee…

Dine-in tlaga sila…at todo buhos ang tao hanggng madaling-araw…kakapagod, pero masaya…felt like bumalik ako as Crew sa McDo… i love the Counter, the Kitchen, the Dining Area…batang fastfood indeed! hehehe

Two years later,

Unang  Ramadhan ko dito sa new company, and d2 ko naramdaman ung true spirit ng Ramadhan….cguro kasi halos Muslim Bahrainis lahat ng kawork ko sa Ofis…u’d really feel evryone being calmer, nicer, gentler….maski toxic times e di kami ng pa panic…kaw b nmn manghina sa mghapong fasting e…pero ang sarap ng pakiramdam…evryone is so warm…para tuloy wish ko ng, Ramadhan lagi, hehehe…joke lng…

pero knina nga, tpos na..Eid na officially…

at bukas ay may celebration kasama ang mga bros and sis natin…saya! = )

Sabi ni Bro. Jaffar, khapon sa activity ng Discover Islam sa Phil Embassy…

We have One God…and he wants us all to be united…

Then God’s will,  it shall be…

Eid Mubarak everyone! = )

as usual…thursday grup meeting kgabi…kwentuhan, among the feast before us…broasted chicken (official pulutan), calamares, binagoongang boybabs, adobong pusit, ice cream (Selecta Halu-Halo flavor), piattos, kornets, nagaraya, dingdong at siempre, Kellog’s Frosties!

Pamatid uhaw = Ginebra Premium Gin + pineapple juice. Solb! Grape juice dun sa second bote..hehehe

And as usual, hilo = antok….at hanggang ngaun e groggy pako…have to climb back to bed…..hehehehe….

I love weekends….zzzzzzz……

And so, with the help of that website, i was hired dito sa Bahrain..

Very brave. I left my work, my studies, my friends, my family, my home…naks.

I was scared at first. Dahil maski sanay akong nasa malayo kina Mama, at least noon if i wanted to i can just take a bus ride home and be there in 2hours at the most…

E ngaun, di na pwede…hayyyyss…have to apply the independence / survival training course mula kina dadi, naman…

And the days, months, and years quickly passed…

And it has been two years, three months, three weeks and three days….

BAHRAIN AS MY SECOND HOME.

Yes. Home away from home…

Maski malungkot minsan, I try to cheer up, keep myself busy with the challenges at work and spend my free time with friends, Church duties, at kung anu anong activities including gym, swimming, malling, bilyar, farming (sa farmtown at farmville, hehehe)

Of course there are ups and downs…I could say my first two years were spent on training and hard work, with a fruitful experience im so thankful of…napakabait ng boss ko, si Miss Fatma, who built my confidence, naks…shokran po!

Then transition sa bago kong trabaho, felt both lucky for this opportunity and scared dahil bka dko kayanin….pero evryone is so supportive sa department that evrything seems to flow smoothly…bait ni Lord….= )

But then, another trial….which broke my heart….my Dad died on the 12th August….and i was so torn i felt like zombie for days…maski napasok sa office….i went home on emergency leave 15th August para sa burol ng tatay ko…

And i never felt so low…parang dko matanggap na di na nya ko nahintay, di na nya nahintay matupad mga pangarap at plano nmin…i just wanted to cry and cry then, pero panganay ako. have to be strong for my mom…my younger brothers….cant be too soft para masuportahan ko sila, maski nanghihina rin ako….

At kahit mahirap, i have to accept and let go…and wish him well for the journey and whispered that i will take care of the family…that i will support mama and my bros…na di ko sila pababayaan…i prayed that he’s now in a place without pain and with peace…and he can help me pray to God for strength and faith and courage…love u Dad…thank u for evrything…mishu so much…advance hapi bday on the 21st September….

And back to Bahrain on the 22nd August…with heart still heavy, but my spirit, stronger than ever before…

HOME SWEET HOME….Kumpleto kami nina mama, dadidoods, pop, yano at matots…

Sa buong buhay ko, 2005-2007 lng tlg kmi ngkasama ng halos araw-araw ng pamilya ko….(dahil OFW si Papa, at nung nagretiro nmn sya e asa Baguio ako at nasa Manila nmn si Pop)

Ay siempre, excited ang lola mo. Aplay dito, aplay doon….

Unang trabaho after graduation: Cashier sa CSI-Malasiqui…(actually, natanggap ako bilang Junior Auditor sa Main Office nila sa Lucao, Dagupan, pero dahil sa cost-benefit analysis ko sa sweldo e mas pinili kong maging kahera…

1) Pamasahe – libre pag kahera ako, dahil asa kabilang kanto lng bahay nmin, nilalakad ko lng. Sa Dagupan, i may need to hire a tricycle pag late nauwi dahil until 8pm lng bus/jeepneys.

2) Expense – libre lunch/food pag kahera ako, dahil nga asa kabilang kanto lng bahay nmin, tsaka canteen

3) Convenience – maski maaga pasok, at late umuwi dahil sa Overtime, di ako takot maextend until closing, ako pa???!!!

4) Pag break ko e uwi kagad sa canteen, nakakaassist pako kina mama sa pagserve, pamamalengke, hugas ng plato. maximized oras tlga…pero worth it dahil kasama  ko sila…pero pag uwi at pagod….bagsak! bzzzzzzz…

NB: Kakamiss ung pg sweldo na e susunduin ako ng bunso nmin at mgtuturo sila ng Tatay ko ng Ice Cream tpos daan kmi sa Chowking o Jollibee na nasa kanto din lng hehehehe…

Kaso dami taas kilay sakin noon, bat pa raw ako ng aral ng accounting sa SLU kung mgpipindot lng ako sa POS machine ng grocery, kaya rin daw un ng hayskul grad…OUCH. 

(napakasakit ate Charo…so i hav to make a karir move…..)

Second Job: OJT as Branch Head sa PR Gaz (Caltex LPG)

Challenging pards…Branch head kna, cashier, inventory, bookkeeper, security kapa and more! Todo sa experience!

Hilo hilo ako nung maasign ako sa San Carlos City, anlakas kasi ng benta dun, wala atang kahoy o uling mga tao dun heheheeh…

Nalungkot lng ako nung ma one-two-three ako minsan, di nga nanakawan kumpanya kaso natangay CP ko na bigay ni Dad nung college pako, may sentimental value siempre un noh! (Sa dumekwat sa CP ko, may sira na un ulol, makarma ka sana! hehehe joke lng! Peace!)

Third job: Billing officer sa Villaflor Hospital

aka Tagasingil….matapos ang iyong pagchek-in, este confinement sa aming bonggang bonggang ospital, it’s paying time….

Kwenta ng room and board, meds, facilities, procedures, etc etc…plus doctors fees…we accept cash and major credit cards…

Masaya na rin ako nun ate Charo,

kasi benefit ng ngwo work sa ospital e regular ko npapacheck up si dadi doods, at meds nya e kuha lng sa pharmacy, SD nlng sa sakin sa cutoff….bonding kami ng tatay ko sa pagtambay sa Cardiac Station para hintayin si Dr. Rangel, Cardiologist ni erpats…

tapos punta kmi ng CSI, adik kaming mg-ama sa grocery e, we like analyzing the display and brands available hehehehe….umamin ka Dad!

kaso, another challenge….na ang take home pay ko e kulang pang bayad sa rent, utilities at tuition fees ko (nagma Master’s din kasi ako nun during weekends, habang wala pako chance mgreview sa Manila, i decided to take up MBA sa LC, additional credentials din to, tska adik tlaga ko sa iskul pards, heheheeh!)

need to consider getting a better paying job….at pano nga bang  pinakamadali??????

KELANGAN KONG MAG-ABROAD.

(THANK U, WORKABROAD.PH)

well o well, bale nakadalawang semestre din ako sa Human Sci….then Summer of  Academic Year 2001-2002, ive decided to join the bandwagon of calculator pressers, naks…

sa totoo lng e masaya nako nun sa PolSci, maski kakaloka minsan ang balitaktakan lalo na nung kasagsagan ng isyu kay Erap…dapat lagi kang updated…may baon kang bala sa mga argumento…naman, naman, I just wanted peace on Earth…hehehe

pero sabi ni Mama (again), anong future mo jn, kung di na natin maaford na tumuloy ka sa law skul?? maging political analyst? adviser ni mayor? teacher? naks. tska maski commerce kna, pwede mo pa ipagpatuloy sa law, business law ang magiging forte mo..

tibay tlg si mama, parang pinsan ni Marcos…hehehe…peace Ma.

pero umoo na rin ako…swerte ring nakapasa sa screening sa paglipat…isa na akong SHIFTER!!! naks. pero under observation ang mga grado, dapat average 85% sa acctg subjects para di maibalik sa pinaggalingan…challenge!! naks.

BATANG MCDO.

part-timer na pla ko sa McDo ng mga panahong yaon…ngstart ako actually nung Feb 2001, second sem ko as PolSci…naalala ko pang kasabwat ko ang landlady ko sa gmik kong ito hehehe…ngtataka si Mama bakit madalang ako umuwi ng weekends, samantalang consistent ako dati…she smelled something fishy going on…si Mama pa!!!

maski dinahilan ni Auntie Lita na naglalibrary ako o may kung anung activity sa skul, di pa rin talab kay mama…

ngpadala ng imbestigador!!!

nakaduty ako nun sa McDo Centermall, si Maam Polly ang Bisor ko…bale Counter Runner ako so run dito, run doon, tpos biglang may lumapit s Counter…pagtingin ko…

si Dad!!! Buking!! Nagmano ako maski alanganin…kako “wat u doing here dadi?” Sabi, “wat time u punch out anak?” kako, overtime nako dad, pero try ko ask kung mkauwi na, gsto mo po order kita food?” Sabi ni dad, “ok lng ako, antay nlng kita…”

Lumapit si Maam Polly sakin, sabay ask: “Sino un? Customer complaint?” Kako, “Di po, tatay ko po…” napakaswerte! Sabi ni Maam Polly’ “Uwi kna garud, dami kanang OT…” hehehehe

Pinayagan nako mgparttime sa tatlong kundisyon:

1) wag pabayaan ang pag-aaral

2) magshift sa Komersyo pagsampa ng next semestre

3) wala ka ng weekly alawans (e may sweldo na ngarud…. Waaaaaaa…it seemed unfair hehehehe)

SHIFTER! SUMMER OF  2001!

Enrolled English 19, Math2 and Mgmt1 (kung akala mo memorized ko to, ngkakamali ka, ngkataong within reach ang credentials ko heheheheeh….)

So i had a fun Summer, skul sa umaga, McDo sa Gabi….sarap ng buhay….Sem Results = 92% sa tatlong subjects! Pasok sa banga!

Dire-diretso ang habol ko sa minors, dahil kung sa PolSci e 23units max na kami, sa Komersyo ay 30units max! have to make habol fast! and was so proud dahil maski working ako e nakakatsamba sa Listahan…hehehe…yabang…ilang beses lng nman…tsaka dami gifted child sa batch nmin, an dami dami daming nakalista sa Listahan….tsaka lam ko kasing napapasaya nito sina Mama pg kinukwenta nya average ko for the sem…nakakalimutan nyang suwail ako nung araw…weheheheh (peace ulit Ma!)

Ay oo, naumpog na pla ko noon, kako mg-aaral nakong mabuti….para kina Mama…yoko na syang awayin ulit…= )

MAKULAY NA BUHAY.

Makulay dahil bukod sa Academics at Trabaho, may SICAP.

YEP. SICAP.

Ang aming Org sa Skul na open to all Majors sa CAC, maski nga sa ibang College pwede rin hehehe…..sa Org na to ko kasama ang mga Mon sa buhay ko…

(in alphabetical order)

AGWAYAWAY, MC DOWELL

ANGELES, PRINCE LEE

BALMACEDA, RAFAEL

CELINO, PATRICK

CHICO, JOHN BENEDICT

ESC, LEANDRA

FERNANDEZ, JUDITH RIANN

FERRER, DENNIS

GACUSANA, KRISTIAN JERRY

GUERRERO, JONATHAN

GUNDRAN, LAWRENCE

at sa lahat ng mga frenships namin na sumuporta sa aming numerous activities and campaigns…= )

LIFE WAS DEFINITELY SWEETER BECAUSE OF U GUYS…(INCLUDING THE DEPARTMENTAL EXAMS SA CHARLES VATH LIBRARY WEHEHEHEHEE)

PERO LAHAT NGA NG STORY, MASKI CHAPTER, E MAY ENDING….

GRADUATION 2005.

Di ako umiyak…cguro dahil hilo pako sa byahe sa Kennon nung araw na un….

Pero lam mo ung feeling na napakalungkot mo’t para kang empty????

Dahil, eto na ung totoong graduation….magkakahiwa-hiwalay na tau mga Mon….waaaaaaa…….

Ang iba pupuntang Manila to review….ung iba maiiwan sa Baguio to review….ako uuwi ng Malasiqui to work and weigh the chances later kung makakapgreview….waaaa……ang sad sad mon……

BUTI NLNG MAY FRIENDSTER….BUTI NLNG MAY FACEBOOK…..sob…

MISHU GUYS….HOMESICK AKO TULOY….= (

resulta ng SLU CEE:

pasado! op kors! (yabang…..weheheheeh)

si waweng e mjo tumagilid pero dahil desidido ang mga magulang namin na itapon kami sa bundok (waaaa…)

inenrol si waweng sa UB (mayaman, lagi ko syang tinutukso noon sa tuition fee kasi mahal sa UB compared sa SLU hehehe)

and so, enrolment time…

kasama ko pa rin si Mama….

hanggang pati sa pgpili ng Boarding haus, hay naku….

12 June 2000.

Araw ng kalayaan!!!

Dala  ang aking maleta at gasulito, ready to face buhay kolehiyo..

Very brave….maski sad kasi nasa dagupan ang grupo…

konsolasyon ko nlng na mgkatapat lng bahay nmin ni waweng…para may kakilala nmn akong makakwentuhan…

hays….

FIRST DAY OF MY BUHAY-SLU…

excited….feeling ko transferee na naman ako…

Perfecto Building…Pol Sci1…

new faces….tpos…ng iilokano ung iba…ng i english…ng tatagalog!!!!

e ang dialect ko lng kabisado ko wahahahaha!!! shy ako tuloy…

then, bigla nlng tumambad sa pintuan,

si Peter wonder kid, kasama si Joseph (batang Perps din)…

hinatid lng ni Joseph si Tuko (patawad peter…), sa kbila pla sia

KABLOCK KO SI TUKO!! ESTE SI PETER PALA!!! PARA AKONG TUMAMA SA HWETENG!!

Bukod sa napakatalino ay napakabait pa ng mokong na to! Pangit nga lng ang penmanship kaya di anko ngtakang ngdudoktor na sya ngaun (hoy libreng check up pag ngpapractice kna ha!!)

Kaya ok na rin ang buhay ko, tpos nakagrupo nmin si Agape Eusebio, tga Laguna, si Celina Farres, tga Mines View, at marami pang iba galing sa ibat ibang sulok ng Pinas…

ang buhay ko sa POLSCI…1st year, 1st sem, school year 2000-2001….

Talaga naman. ….